มังคุดสุดรัก

ในบรรดาเทศกาลต่างๆ

ฉันว่า วันลอยกระทง เป็นวันที่ดูสำคัญพอๆกับปีใหม่

อาจจะเพราะ่ว่า

เป็นหนึ่งในไม่กี่งาน ที่จัดตอนกลางคืนด้วยมั้ง

ตอนเด็กๆฉันไปลอยกระทงกับพ่อแม่และพี่ชาย เดินดูกระทงประกวด ไปเชียร์ธิดานพมาศหลังเวที

ตอนอยู่โรงเรียนประจำฉันไปลอยกระทงกับเพื่อนที่โรงเรียน เดินหาของกินเล่น

ตอนอยู่ม.ปลาย ฉันลอยกระทงกับเพื่อนตอนกลางวันที่ป่าชายเลนหลังโรงเรียน

ตอนปีหนึ่ง ฉันขายของ เอาเงินเข้าชั้นปี  ดึกๆซื้อกระทงหนึ่งอันลอยกับเพื่อนสามสี่คน

ตอนปีสอง ... ฉันนั่งดูน้องขายของ ดูคอนเสิร์ต ซื้อกระทงหนึ่งอันลอยกับเพื่อนสองคนและทำกระทงคนอื่นไฟไหม้

ปีที่แล้ว ... ฉันซื้อกระทงหนึ่งอัน เผอิญที่รอบสระจุฬาเต็ม ก็เลย(จำเป็น)ต้องแหวก...ชายสองคนที่กำลังจู๋จี๋กันริมสระ 

ฉันปักไฟเย็นหนึ่งอันในกระทง... แล้วจุด

เดชะบุญ ไม่ทำกระทงของ"เขา"ไฟไหม้...  ไม่งั้นคงไม่มีคำว่า "ลอยกระทงปีถัดมา"

ลอยกระทงปีถัดมา....

ปีนี้..

ฉันเดินวนหาของกินกับเพื่อนตั้งแต่ห้าโมง คนบางๆ ...

เพื่อนกลับไปทีละคน

ฉันบอกเพื่อนที่กำลังขายของว่า... "เรากลับอ่ะนะ"

แต่จริงๆแล้ว ไปนั่งถ่ายรูปริมสระ

...

เห็นเด็กผู้หญิงคนนึงกำลังตื่นเต้นกับไฟเย็น

เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆมาลอยกระทงกับพ่อแม่และพี่ชาย

ที่จริง...

ไม่ว่าวันอะไร... ความสำคัญของมันอาจจะอยู่ตรงที่

....

เรา "มี" วันนั้น ร่วมกับใคร... ล่ะมั้งเนอะ

ปล.ปีนี้ฉันไม่ได้ลอยกระทง... อุตส่าห์วางแผนจะทำกระทงมหาไฟเย็นไว้แล้วเชียว แต่ลอยคนเดียวแล้วมันแปลกๆ ... ไม่ลอยซะยังดีกว่า