id4boy

posted on 16 Dec 2008 23:33 by ar51

ฉันรู้จักผู้ชายคนหนึ่ง...

แต่ฉันไม่เคยได้เจอเขาเลย...

เพราะตั้งแต่เรารู้จักกัน เราก็คุยแต่ในmsn และโทรศัพท์นานๆที

 

เราคุยกันเรื่องหนังสือของคุณวินทร์ เรื่องดาราศาสตร์ เรื่องหนัง เรื่องยูเวนตุส เรื่องพี่มะปราง

พี่มะปรางคือผู้หญิงที่เขาแอบชอบมานานมาก

เขาถามฉันว่า...

จะซื้ออะไรให้เป็นของขวัญวันเกิดพี่มะปรางดี... เธอชอบต้นไม้

ฉันก็เลยบอกว่าให้เขาจัดสวนถาดให้เป็นของขวัญ

ท้ายที่สุด ไม่ว่าเขาจะจัดเองหรือไปซื้อเอา

แต่ทุกวันนี้ความรักของเขาก็ยังไม่สมหวังเสียที

 

ครั้งแรกที่เราคุยกันนั้น ฉันอยู่ม.3 เขาอยู่ม.5

ครั้งล่าสุดที่เราคุยกัน

เขาถามฉันว่า ..."อยู่ปีไหนแล้ว"

ฉันตอบว่า "ปีสาม... เอ๊ะ.. พี่จบแล้วนี่นา รับปริญญาเมื่อไหร่คะ"

"ยังไม่จบ เปอปีนึง" เขาว่างั้น

ฉันไม่รู้ว่าเปอคืออะไร ... ก็โง่ถามไป แม้สุดท้ายฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่ามันคืออะไร

แต่เอาเป็นว่า จบช้าไปปีนึงนั่นเอง 

 

นั่นคือบทสนทนาในเดือนกรกฎาคม

 

เมื่อซักครู่นี้

ข่าวร้ายมาถึง

....

ฉันกำลังน้ำตาคลอในขณะที่กำลังดราฟโปรเจคโรงพยาบาล ยังไม่ถึง50%

 

....

มะเร็งลำไส้พรากเอาึคนที่ฉันคิดถึงไปอีกหนึ่งคน

สามทุ่มครึ่ง ของวันที่15 ธันวาคม 

 

หลับฝันดีนะคะพี่โจ๊ะ

 

ปล.ข่าวร้ายนี้ ทำให้ฤดูหนาวนี้ของฉัน โคตรหนาวเลย

 


Piano-04 - Piano-04

Comment

Comment:

Tweet

มะเร็งโรคที่น่ากลัวที่สุดในยุคโพสต์โมเดิร์น

RIP พี่ด้วยจ้ะแก

#2 By iDoi* on 2008-12-17 00:57

เสียใจด้วยนะแก

ขอให้พี่ไปสบายนะคะ

#1 By buffy on 2008-12-17 00:40