เฮ้ออ ไม่ไหวๆตะกี๊อัพกำลังจะเสร็จ แต่เผลอกดปุ่ม backspace ขณะที่เมาส์กำลังจับรูปที่กำลังโพสต์อยู่
เป็นผลให้
ตึ่งตึงตึ๊งงง....
หายหมดเลย
ฉะนี้...ดิฉันไม่ลดละความพยายามเป็นแน่แท้ เพราะกว่าจะได้กลับบ้านมาคราวนี้ ก็นานโข ตั้งแต่เปิดเทอมเห็นจะได้
เอาเลยละกัน
อย่างที่บอกว่าไม่ได้กลับบ้านมานานมาก
มาคราวนี้จึงขนรูปที่อัดแน่นอยู่ในกล้องดิจิตอลกระจอกๆมาให้ได้ยลกัน
เริ่มด้วย
มีตติ้งละคอน ตอน บุญชูสระอูย้านยาน ณ มัลดีฟฮิ
บังกะโลสีจ๊าบมาก...ส้มตัดกับฟ้า สวยดี ถูกต้องตามทฤษฎีสี
เนื่องจากเป็นการไปเที่ยวที่มีภาระรุมเร้าอยู่ (รายงานsite analysis) จึงต้องขนงานไปทำด้วย และนี่คือเวลาหนีความจริงของเรา โดยการตั้งวงเสี้ยม
ดีใจ ในที่สุดก็ถ่ายรูปดอกไม้ได้สวยๆ
อ๊ะ...มังคุด
ที่ผ่านการคัดเลือกมาอย่างดี โดยการ...
ทดสอบหัวใจของมังคุด
อ๊าวว...! แล้วฉันไม่ได้รับเลือกหรอกเหรอ
เป็นไปได้อย่างไรกัน???
ตื่นเช้ามาดูพระอาทิตย์ขึ้น แต่ปรากฎว่า...พระอาทิตย์ไม่ได้ขึ้นจากทะเล
แหง่วววว
มีนิกยอมตื่นมาดูเป็นเพื่อนอยู่คนเดียว
ตอนเย็น แสงสวยขั้นแมกซ์
รักและอาลัย
สลัดหมีของฉิ่นที่หายไปแล้ว..แต่ ฉิ่นได้อ.หมีมาแทน
ปิดท้ายภาพชุดนี้ด้วย ภาพที่ชอบที่สุด
เป็นมีตติ้งที่สนุกแต่...
...เ ห ง า...
ส วั ส ดี S T U 7 5
โชคดีหรือไม่ดีไม่รู้ ที่ฝนดันมาตกเอาห่าใหญ่วันศิลป์จุ่ม
ถ้าจะนับเป็นโชคดี ก็เหมือนที่พี่แอร์บอก
คือตอนที่แห่เชือก ทั้งพี่และน้องก็ตากฝนด้วยกัน ไม่มีใครหนีไปไหน
ได้อารมณ์สุดๆ...
(ว่าแต่..รูปด้านตึกคณะนี่สวยดีนะ)
รั บ ป ริ ญ ญ า ๒ ๕ ๕ ๐
ขอรูปใหญ่ๆเลย... ชีวิตมีครั้งเดียว
เอาของขวัญที่ซื้อมา มาบรรจุหีบห่อ...จนดึกดื่นและตื่นสายในวันถัดมา
คนนี้คือพี่ขนุน ...บัณฑิตคณะครุศาสตร์ที่รู้จักกันตอนมาค่ายพี่จุฬาฯพาน้องติว#8
(แต่ก่อนหน้านั้น...ก็รู้จักจากไอตั๊ก ที่มันบ้าเป็นหน้าเป็นหลัง)
และข้างๆคือนังกล้วย เพื่อนตั้งแต่สมัยอยู่โรงเรียนบริบาล3ขวบ
พี่ฮิม8 มหาบัณฑิต และพี่ทรายบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับ1เหรียญทอง
A R 5 1
พี่ป่าน และแฟนคลับพี่ป่าน
(โลกนี้ช่างกลมนัก วันนั้นเองที่ได้รู้ว่าน้องสาวในไส้ของพี่ป่านเป็นเพื่อนกับจ๊ะโอ๋และล้งเล้ง... พี่ป่านเองก็คงเพิ่งรู้เช่นกัน)
แลนด์มาร์กปีนี้น่ารักมากๆ...เป็นตีมมาริโอ้
น้องเอกก็ไปเป็นมาริเอกกับเค้าด้วย...เหมือนว่ะแก 555
เป็นธรรมเนียมของคณะ ที่วันรับปริญญาพี่ปีบัณฑิตจะต้องออกมายืนหน้าคณะ
เพื่อพบพี่ๆน้องๆพร้อมหน้าพร้อมตาเป็นครั้งสุดท้าย และมอบของที่ระลึกเล็กๆน้อยๆ
พี่ที่จบไปแล้ว ก็จะมาเจอ"น้องของพี่"และให้ศีลให้พรกันไป
ปีที่แล้ว พี่เม้งยกทีมพี่STU67 มาร้องเพลง "เป็นน้องอีกที"ที่แต่งขึ้นใหม่เพื่อพี่STU69
เป็นภาพวันรับปริญญาครั้งแรกที่เห็น และประทับใจมากจริงๆ ...แอบน้ำตาไหลเลย
The Last AA' ... the same place as At First Sight ... 6 years ago...
สิ่งนี้คงแทนถ้อยคำทุกอย่างได้...
A---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------A'
...แ ด่ พี่ ค่ ะ
