เก้าอี้หนึ่งซึ่งสัญญา
ลั่นวาจาประกาศกร้าว
คนบนเก้าอี้ขาว
มองหนึ่งคราวราวหนึ่งเดียว

นิ้วหนึ่งซึ่งชี้ฟ้า
ลั่นวาจาภาษาเคี่ยว
รวมเราเป็นหนึ่งเดียว
ความโดดเดี่ยวพลันสูญไป

จากหนึ่งจึงเป็นร้อย
เสียงที่ค่อยทยอยใหญ่
จากจุดที่รวมใจ
ก็กลับกลายเป็นวงกลม

วงหนึ่งซึ่งสัญญา
ลั่นวาจาประกาศขรม
รักพี่ที่อบรม
คอยบ่มให้เรารักกัน

วันหนึ่งซึ่งโนไวท์
สำคัญไฉนใช่กางกั้น
เจ็ดสิบสองต้องผูกพัน
พี่ของฉันตลอดไป ...

จโนไวท์ :: พี่แตมป์

หนึ่งปีที่ล่วงเลย เร็วเกินไปกับฉัน
อยากรู้สำหรับเธอนั้น จะช้าจะเร็วอย่างไร
ชีวิตแค่เสี้ยวหนึ่ง ผ่านมาไม่เลยไป
ขอให้เธอจำไว้ แต่สิ่งดีดี

จโนไวท์หรือถอดไทด์
และเวลาที่เหลือจากนี้ไป
จะทุกข์จะสุขเพียงไหน
เธอจะมีฉัน

จะถอดไทด์หรือใส่ไว้
จะเป็นเช่นไรไม่สำคัญ
เมื่อเธอจะยังเป็นน้องของฉันตลอดไป

จะถอดไทด์หรือใส่ไว้
จะเป็นเช่นไรไม่สำคัญ
เมื่อเธอจะยังเป็น"น้องปีหนึ่ง"ของฉัน...ตลอดไป

ป.ล.ขอบคุณภาพ "เก้าอี้ขาว" จากบลอคพี่โบ้ค่ะ
เป็นเก้าอี้ของปีที่แล้ว แต่เชื่อว่าไม่ว่าปีไหนๆความหมายของเก้าอี้ตัวนี้ก็ยังคงเดิม แม้ว่าจะเป็นคนละตัวก็ตาม