--วันเด็ก
--ความสุขของคนต่างวัย
สำหรับเราแล้ว วันเด็กเป็นวันที่เราจะได้รู้สึกว่าตอนนี้เราแก่ขึ้นขนาดไหนแล้ว
ไม่ใช่วันเกิด หรือวันขึ้นปีใหม่
-- เพราะวันเด็กทีไร ก็จะคิดว่า ปีที่แล้วเราทำอะไรอยู่ที่ไหนวะ...
ลองเอามาเทียบๆดูแล้ว มันเป็นเหมือนกราฟความเติบโตในช่วงชีวิตของคนคนนึง
ยังจำวันที่ไปโชว์รำเดี่ยวๆบนเวที ไปประกวดร้องเพลง ไปเล่นเก้าอี้ดนตรี ไปประกวดวาดรูป ไปนั่งรถถัง จนถึงวันที่ต้องเป็นคนเตรียมของทดลองวิทยาศาสตร์ เล่นละครให้น้องดู อ่านหนังสือให้น้องฟัง ทำเกมให้น้องเล่น ปีที่แล้วก็ยังเป่าลูกโป่งจัดเวทีเป็นสิบๆลูก กับการวุ่นวายจัดคิวเวที หาพ่อแม่ให้เด็กที่พล้ดหลง เล่นกับเด็กมุสลิมที่พูดไทยไม่ได้ สอนน้องระบายสี... อยู่เลย
ทุกๆปีที่ผ่านมาได้เห็นเด็กๆยิ้มร่าเริง หัวเราะอย่างมีความสุข
ตอนนี้แก่ขึ้นอีกปี
เห็นความสุขของคนอีกวัยนึงในวันเดียวกัน
ถ้าย้อนกลับขึ้นไปดูรูปด้านบน แล้วนำมาซ้อนทับกับภาพวันเด็กปีก่อนๆ ก็แทบไม่มีอะไรที่ต่างกัน
เด็กในหลายสิบปีที่แล้ว
วันนี้...
ก็ยังมุงดู เอื้อมคว้า ยิ้มแย้ม กินขนมแจก และสนใจสิ่งแปลกใหม่
ไม่ต่างจากเมื่อวันก่อนๆเลย
ขอบคุณวันดีๆแบบนี้ และชมรมพุทธศาสตร์สากล ที่ทำให้เราได้เห็นอะไรในอีกแง่มุมหนึ่ง
